Op tijd

Ik leer het nooit. Na meer dan negen maanden in Peru kom ik nog steeds op tijd. Te vroeg, dus. Net als onze Sevillaanse jezuïtische directeur, die hier al vijftig jaar woont. Of het nu voor een vergadering is, of een bus. Ik doe mijn best maar, nee, het gaat er niet uit. Wachten: het is deel van de Peruaanse condition humaine. Een jaar geduld gekweekt, mag je dat op je cv zetten?