Chileense helden

Als we de digitale voorpagina's van La República (Peru) en De Standaard (België) mogen geloven, gebeurt er sinds gisteravond in de wereld alleen dit: 33 Chileense mijnwerkers worden na 69 dagen ondergrondse ontbering één voor één bovengehaald in een hypermoderne capsule.

Je kan de reddingsoperatie live volgen en in de marge allerlei leuke weetjes lezen, zoals:

- Nummer 13 wordt papa maar weet het nog niet.
- De helden zijn uitgenodigd in Engeland voor een partijtje van de mijnwerkersclub bij uitstek, Manchester United.
- Nummer 15 wil een boek schrijven.
- Ze willen allemaal laatst naar boven.

Natuurlijk is iedereen blij voor de mijnwerkers en hun families. En de globalisering van sensatie is sinds 9/11 niets nieuws meer. Drama's om met lach en traan in op te gaan, een neo-romantisch natiegevoel: het mag weer- dat wisten we in Vlaanderen ook al. Maar laat het verder alstublieft niet te hard aan uw hart komen. Please keep shopping, om het met de woorden van Bush Jr. te zeggen, en alles komt wel goed.

Ondertussen kan je je afvragen waar de rest van het Chileense én wereldnieuws plots naartoe is. De Mapuche-indianen, wie waren dat ook alweer? En hoe zat dat met die aardbeving een paar maanden geleden? Mijnongevallen in Rusland of China hebben we ondertussen ook wel genoeg gehad. Chileense helden, dat is eens wat nieuws.

Lang kan het niet duren voordat de Hollywood-versie volgt, met Bruce Willis en George Clooney in de hoofdrollen. En Cameron Diaz in de rol van de achtergebleven echtgenote, die ondertussen bovengronds een affaire begint met een van de beste vrienden van haar man. Ik stuur alvast een scenario op naar Spielberg.

Lees ook deze bijdrage op De Wereld Morgen.