In een vallei met een constante temperatuur van om en bij de 30°C, doet een half jaar zonder seizoenen een beetje raar. Geen maartse avonden die naar gezelschapsspelen van de jaren 90 ruiken, niet windop in de regen gefietst in april. Het voorjaar zomaar overgeslagen. En dat euforische voortschrijden van de zomer, de kampvuurrook steeds onuitwasbaar in de kleren: is het voorgoed voorbij, of komt alles wel weer terug?
De evenaar speelt met mijn voeten. Een jaar op sandalen.
Maar de volgende keer in een gesprek over 'missen', zal ik wel over bier beginnen. En wanneer het ginder opnieuw winter wordt, over de savooistoemp van moemoe.
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
0 reacties:
Een reactie plaatsen