Een aantal boeren had de soldaten opgemerkt en de lokale wachtpost van de Zesde Peruaanse Brigade Van De Jungle ingelicht, die eenmaal ter plaatse geen onregelmatigheden vaststelde. Of toch: een gloednieuwe grenspaal, waar er voorheen geen stond.
Net na het uitlekken van het nieuws over 'de inval', tien dagen later, schreeuwde de gezaghebbende krant La República moord en brand op haar website en publiceerde ze dreigende foto's van Ecuadoraanse legerhelikopters, cirkelend in het Peruaanse luchtruim.
Wat was er allemaal aan de hand? Minister van Buitenlandse Zaken José Antonio García Belaunde wist het eerst ook niet helemaal. Koortsachtige telefoontjes heen en weer. Ecuador moest de minister eraan herinneren dat de Gemengde Peruaans-Ecuadoraanse Commissie voor Grensmarkeringen een aantal dagen voordien middels bilateraal besluit overeengekomen was om die dag een nieuwe Grenspaal 94 te plaatsen in het gebied. De minister moest zijn agenda maar beter bijhouden, of zijn secretaresse ontslaan.
Door de hevige regen van de laatste weken was de vorige steen immers weggespoeld. Omdat het in het Ecuadoraanse slijk onmogelijk bleek om een duidelijke markering aan te brengen, moest de nieuwe paal wat verder naar de Peruaanse kant worden opgeschoven.
Dat vertelde de minister even later in een verklaring: regen en slijk, voor de rest niets aan de hand. Geen reden tot paranoia, lieve landgenoten, we zijn nog steeds beste vrienden met Ecuador. Een beetje Dr. Strangelove op z'n Zuid-Amerikaans.
(foto: flickr - Pineappels101)
0 reacties:
Een reactie plaatsen