In tegenstelling tot Jaén is in San Ignacio is het afvalbeleid in politieke handen. Kwestie van de moraal uit de greep van de godsvrees te halen. Het bestuur van dit laatste stadje op weg naar de Ecuadoraanse grens noemt zichzelf municipalidad ecológica, oftewel "ecologische gemeente" en dat mag gezien worden in de straten: geen afval te bespeuren (dankzij "haar intelligente inwoners", verklapt 1 slogan) en biologische koffieteelt zwaait er de plak. Een groot deel van het territorium van San Ignacio wordt bovendien opgeslorpt door een nationaal natuurgebied dat naast nevelwouden ook belangrijke páramos omvat en geld krijgt van de Belgische ontwikkelingssamenwerking.
Wanneer je met boerenleiders praat, hebben ze over de burgemeester als "hun vriend". Hij heeft veel boeren uit extreme armoede gehaald, klinkt het, maar het werk is nog niet gedaan. Daarom stelt Carlos Martínez zich met zijn partij Fuerza Campesina (in alliantie met de regionale partij Tierra y Libertad) kandidaat voor een vierde ambtstermijn. De vraag is of die hem gegund zal worden. Ook in San Ignacio zijn er immers spanningen tussen de commercianten in de stad en de vele boeren daarbuiten. Volgens bepaalde stemmen zou het gemeentebestuur daarnaast niet altijd even consequent te werk gaan. En er is meer: bijna een vierde van het grondgebied van de provincie wordt volgens gegevens van de gespecialiseerde NGO Cooperacción beoogd door mijnbouwbedrijven- een groepje stedelingen zou die graag zien komen.
Martínez: "De extractieve sector zal hier geen voet aan de grond krijgen. De toekomst van San Ignacio is aan de biologische, eerlijke landbouw. Maar we moeten creatief en innovatief zijn, om een extractief ontwikkelingsmodel te vermijden. Waarom maken we bijvoorbeeld geen chocolade? Jullie maken in België de beste chocolade van de wereld met onze cacao, dat moeten wij zelf toch ook kunnen?".
De diversificatie van de landbouw is inderdaad een hot item in San Ignacio, zo blijkt uit een vergadering met het gemeentebestuur en vertegenwoordigers uit de landbouwsector. "Enkel met verscheidenheid zullen we die enorme reuzen buiten kunnen houden", aldus een boer op diezelfde vergadering. Want een mens leeft niet van koffie alleen, maar ook van honing. En bossen.
0 reacties:
Een reactie plaatsen